Twee overnames, een vriendschap en de kunst van de deal

Edwin van Lieshout is een man die zijn loopbaan bouwde op rechtlijnigheid, hard werken en een diep gevoel voor verantwoordelijkheid. Vanaf zijn vierentwintigste stuurde hij teams aan, nam hij besluiten die soms zwaar drukten maar nooit half werden genomen, en kende hij zijn sector tot in de haarvaten.

Van Lieshout begon in de staalwereld, maakte uitstapjes die hem niet lagen, keerde terug naar waar zijn kracht lag en werkte zich telkens op tot sleutelposities. “Ik was stronteigenwijs,” zegt hij zelf. “Maar ik wist wat ik wilde, en ik wist ook hoe je met klanten moet omgaan.”

De zoektocht naar opvolging binnen een familiebedrijf

Perk IJzerhandel, een bijna tweehonderd jaar oude technische groothandel in de Zaanstreek, kent een geschiedenis waarin ondernemerschap en vakmanschap zijn verweven met loyaliteit en vertrouwen. De aankoop en latere verkoop van het bedrijf vormen een verhaal dat begint in 2007, toen de toenmalige eigenaar Wim Perk door ziekte op zoek ging naar een opvolger buiten de familie.

Hij kwam uit bij zijn commercieel manager, Van Lieshout. Volgens Van Lieshout was het een onverwachte wending: “Wim zei: ‘Als ik het ga verkopen, ben jij de eerste gegadigde.’ Dat was een kans die ik niet kon laten lopen.” Via een gezamenlijke relatie ontmoette hij Pieter van den Berg, die hem vanaf het eerste moment begeleidde. Van den Berg herinnert het zich als een bijzonder proces: “Het was de overdracht van een familiebedrijf, de vijfde generatie. Dat was voor alle betrokkenen vele malen emotioneler. Als er iemand met heel veel respect is omgegaan met de familie, dan is Edwin dat.”

Alles rond de aankoop werd stap voor stap opgebouwd. Onderhandelingen, juridische en fiscale opzet, financiering via ABN AMRO; alles verliep in goed vertrouwen. Van Lieshout zegt daarover: “We hadden ook goede relaties met ABN AMRO. Ze financierden de tent, maar ook de vent. Ze kenden me, het beleid en hoe de structuren waren.” Na de aankoop bouwde hij het bedrijf verder uit. Het waren jaren van hard werken, maar ook van verstandig beleid. “Andere mensen die een bedrijf kochten, kochten ook een auto, zwembad en Porsche en waren na twee jaar failliet. Ik vind: eerst alles aflossen, dan investeren. En wat overblijft, blijft in het bedrijf.”

De kredietcrisis kort na de overname was zwaar, maar Perk kwam erdoorheen zonder ontslagen. Van den Berg ziet dat als een van de sterkste punten van Van Lieshout: “Edwin heeft nooit iemand ontslagen. Hij heeft altijd gekeken hoe mensen konden blijven. Daar krijg je heel veel loyaliteit voor terug.” Van Lieshout zelf zegt het eenvoudig: “Wat is belangrijker: iemand ontslaan met alle gevolgen voor zijn gezin of twintigduizend euro extra winst?”

Impulsief

Toch begonnen de omstandigheden te veranderen. De concurrentie werd zwaarder, inkoopvoorwaarden ingewikkelder en uitbreiding bleek onmogelijk. Tegelijk speelde privé een periode die zijn energie aantastte. “Ik besefte: waar doe ik het nog voor? Alle stress met zestig man personeel?” Toen Meindert Noordenbos van Biesheuveltechniek in 2016 informeerde of het bedrijf te koop was, begon het verkooptraject.

Hierop vroeg Van Lieshout opnieuw begeleiding aan Van den Berg. Dat proces was heel anders dan de aankoop. “We hebben veel op punten en komma’s onderhandeld,” zegt Van den Berg. “Ook de koper moest alles intern kunnen verantwoorden.” Van Lieshout erkent dat hij soms moest inhouden: “Ik kan een beetje impulsief reageren. Als dingen niet gaan zoals ik wil, kan ik wel eens met de vuist op tafel slaan. Dit is het, en anders stopt het gewoon.”

De onderhandelingen duurden enkele maanden, met due diligence en een schone-grondverklaring. Uiteindelijk kwam de deal rond en verkocht Van Lieshout aan Biesheuveltechniek. Een van de voorwaarden was dat hij minimaal vijf jaar zou blijven. Dat deed hij, en succesvol. Dankzij de schaalvergroting groeide de omzet met klant Tata Steel explosief. “Van zeven ton ging het naar drie miljoen.”

Van Lieshouts vertrek per 1 juni 2024 was waardig en in goed overleg. “Ik kreeg een redelijke compensatie. Zeker niet het onderste uit de kan, maar dat hoefde ook niet.” Daarna koos hij voor rust en zingeving. Twee middagen per week werkt hij als vrijwilliger in het ziekenhuis als patiëntenvervoerder. “Vanaf mijn 24ste stond ik altijd boven de groepen. Nu sta ik in de groep en dat is ontzettend leuk.”

Vertrouwen als fundament

De relatie tussen Van Lieshout en Van den Berg is in al die jaren uitgegroeid tot iets veel groters dan een zakelijke samenwerking. “Het eerlijke verhaal is vanaf dag één met Pieter en Guidon en Sophista begonnen,” zegt Van Lieshout. “Ze doen hun best, weten wat ik wil, ze anticiperen op de ontwikkelingen en komen met adviezen. Vertrouwen is het woord.” Van zijn kant zegt Van den Berg: “Je moet het eerlijke advies geven. Dan creëer je ook een band.”

Beiden benadrukken dat er voortdurend respect was, zelfs in moeilijke gesprekken. Van den Berg noemt het “de kunst van de deal”, waarin kennis van sales, economie, fiscaliteit en juridische structuren samenkomen. “Het is leuk om tot een zo goed mogelijke deal te komen,” zegt hij. “Dat is de reden dat ik hier nog steeds met veel plezier werk.”

Van Lieshout herkent dat gevoel volledig. Onder de streep draait alles voor hem om integriteit: “Ik weet wat ik afspreek. Ik kan niet tegen onrecht. Ze kunnen bij mij op tafel schijten als ze goede bedoelingen hebben. Maar als ze mij dwars gaan liggen, ben je bij mij verkeerd.” Daarna voegt hij er direct aan toe: “Maar je kunt me dag en nacht bellen. Als Pieter met de auto langs de kant van de weg staat in Frankrijk, kom ik aanrijden om hem te helpen.”

Bij een overname draait het uiteindelijk niet alleen om de cijfers en contracten, maar om de mensen die erbij betrokken zijn. Het is een kwestie van mensen, vertrouwen en verantwoordelijkheid. En in dit geval ook van een vriendschap die standhoudt, lang nadat de deals gesloten zijn.